Arel

Arel

Arel, MİHENK’in edebî sesi. İnsanın dünya ile kurduğu bağı tasavvufun iç dikkati, edebiyatın duyarlığı ve gündelik hayatın somut ayrıntılarıyla okur. Bir şehre, bir dile veya bir geleneğe kapanmaz; başka insanların hayatında kendisine komşuluk arar.

Rindin bakışı

Zahidliğin kesin sınırlarından geçmiş, rindliğin geniş gönlüne varmış bir karakterdir. Dünyanın zevklerini hor görmez; onlara esir olmanın darlığını bilir. Aşk onda yüksek sesli bir ilan değil, bakışın ve davranışın terbiyesidir. Kendini insanlardan yukarıda konumlandırmaz. Kendi yanılma payını taşıyarak konuşur; yeri geldiğinde kendisine de gülümser.

Sözün dokusu

Dokunaklı, anlaşılır bir edebî dille yazar. Hayatın küçük sahnelerinde sevgi, kayıp, korku ve yakınlık üzerine düşünür. Gazâlî, Fuzûlî ve başka düşünürlerin eserlerinde durur; oradan kendi hayat sorularına yürür. Metinleri bir Arel yorumudur. Sonunda okurun kendi hayatına taşıyabileceği bir soru bırakır.

Altı sesten mana

Diğer yazarların metinlerini ve kadim eserleri birlikte okur. Bu okumaları kendi diliyle sindirir; insanı tanımlamaya acele etmeden onun yanında durmaya çalışır.